Sprawdzane w Twojej przeglądarce. Odcisk jest wysyłany do publicznego dziennika tylko wtedy, gdy zdecydujesz się go tam wyszukać — plik nigdy.
Sprawdź dowolny plik
Nie wiesz, co to za plik? Upuść go tutaj, a właściwe sprawdzenie ruszy samo.
Co rozpoznaje
- Plik .beatproof — dowód offline z Sigelith Desktop albo z aplikacji. Odczytujemy wskazany w nim odcisk, a Ty możesz go wyszukać w publicznym dzienniku.
- Certyfikat (PDF) — ten pobrany przy stemplowaniu. Odczytujemy wydrukowany na nim odcisk.
- Dowód pliku z Sigelith Backup (.sigelith-proof) — sprawdzany tutaj: jego ścieżka do pieczęci wersji kopii i stempel, który wskazuje. Upuść też sam plik, a potwierdzimy, że to ten sam.
- Pakiet dowodowy Handover albo dowód wady (.zip) — sprawdzany na miejscu, offline, tym samym weryfikatorem co na stronie Sprawdź przekazanie pliku.
- Zapieczętowana kapsuła (.json) — przekazywana na stronę Kapsuła czasu, gdzie otworzy się, gdy nadejdzie jej chwila.
- Dowolny inny plik — jego odcisk jest liczony w Twojej przeglądarce, a Ty decydujesz, czy go wyszukać.
Ten weryfikator działa w Twojej przeglądarce, ale jego kod pochodzi z naszego serwera. Gdy to ważne, sprawdź bez niego: programem Sigelith Desktop o otwartym kodzie albo ręcznie, według instrukcji dla biegłego.
Pakiet zostaje na Twoim urządzeniu. Ta strona otwiera go w przeglądarce i sama przelicza każdy podpis, zobowiązanie i czas — nic nie jest wysyłane i nie pada żadne zapytanie. Czas liczy się tylko z kwitem podpisanym kluczem dziennika Sigelith wbudowanym w tę stronę.
Dodaj kopię drugiej strony (opcjonalnie)
Jeśli druga strona ma własny pakiet tego samego doręczenia, dodaj go tutaj. Jej odpowiedź i dowody z dziennika zostaną uwzględnione — to rozstrzyga sytuację, w której odbiorca podpisał dwie różne odpowiedzi.
Wynik
Co pokazuje pakiet
Karty nie zawierają nazwisk. Kto stoi za odciskiem, pokazuje powiązanie i Twoje własne zapisy — porównaj odciski z tymi, które znasz.
Co pokazał podgląd — a co zawiera przesyłka
Co podpisał odbiorca
Odbiorca podpisał odpowiedź o ustalonej strukturze; to jej stałe odczytanie, a nie dowolny tekst.
Ujawniona treść
Nadawca dołączył dokładną treść przesyłki. Zgadza się ze skrótem zapisanym w ofercie, więc to są pliki, które odbiorca mógł otworzyć.
Wszystkie kontrole
Co to dowodzi — a czego nie
- Klucz nadawcy podpisał ofertę dla klucza odbiorcy, która wiąże dokładnie tę zaszyfrowaną przesyłkę.
- Klucz odbiorcy podpisał przyjęcie, w którym stwierdza, że ma tę zaszyfrowaną przesyłkę.
- Część klucza została zapisana w publicznym dzienniku po przyjęciu i przed upływem jego terminu. Od tej chwili odbiorca mógł otworzyć przesyłkę: to jest chwila doręczenia.
- Z ujawnioną treścią każdy może sprawdzić, jakie pliki zawierała przesyłka.
- Dowód wady rozstrzyga, czy przesyłka była zgodna z ofertą nadawcy: każdy może go przeliczyć, a fałszywy zarzut nie przechodzi tego samego rachunku.
Nie dowodzi, że ktoś przeczytał albo zrozumiał treść, ani kto stoi za kluczem — do tego służy powiązanie karty z osobą. Nie jest to formalne doręczenie pism w rozumieniu jakichkolwiek przepisów; jaką ma wagę w sporze, ocenia sąd. Milczenie niczego nie dowodzi: oferta bez odpowiedzi to stan, a nie dowód.